Polimorfizm w regionie promotora CTGF związany ze stwardnieniem rozsianym ad

Charakterystyka kliniczna i serologiczna pacjentów ze stwardnieniem rozsianym. Do badania zakwalifikowano 500 białych pacjentów (426 kobiet i 74 mężczyzn) z twardziną układową, którzy spełnili wstępne kryteria American College of Rheumatology w odniesieniu do choroby, 11 i 500 zdrowych białych niepowiązanych osób kontrolnych. Spośród tych uczestników 200 pacjentów z twardziną układową i 188 osób kontrolnych włączono do początkowej grupy przesiewowej (grupa 1), a 300 pacjentów ze stwardnieniem rozsianym i 312 pacjentów z grupy kontrolnej oceniano w drugiej grupie (grupa 2) (Tabela 1). Wszyscy pacjenci z twardziną układową byli poddawani leczeniu w Royal Free Hospital lub Royal Brompton Hospital w Londynie lub Royal National Hospital for Rheumatic Diseases in Bath, a dostępne były pełne informacje kliniczne i serologiczne. Próbki kontrolne zostały zebrane od zdrowych ochotników z wyżej wymienionych trzech szpitali i nie były powiązane z pacjentami z twardziną układową. Dane dotyczące rasy i pochodzenia etnicznego zostały zapisane na podstawie dokumentacji medycznej pacjentów. W przypadku osób kontrolnych informacje te były zgłaszane przez siebie jako część otwartego kwestionariusza wypełnionego podczas rozmowy rekrutacyjnej. Sklerozę układową sklasyfikowano jako ograniczoną podtyp lub rozproszony podtyp w zależności od zakresu skóry, zgodnie z propozycją LeRoya i wsp. 12. Obecność włóknistego zapalenia pęcherzyków płucnych, twardzinowego kryzysu nerkowego i izolowanego tętniczego nadciśnienia płucnego zdefiniowano zgodnie z międzynarodowymi zaakceptowane kryteria (patrz Metody w dodatkowym dodatku, dostępne wraz z pełnym tekstem tego artykułu na stronie www.nejm.org). Te klinicznie zdefiniowane grupy nie były wykluczone i składały się z 207 pacjentów z wyrostkiem zębodołowym, 44 z izolowanym tętniczym nadciśnieniem płucnym i 52 z twardziną nerek (24 pacjentów miało włókniakowe zapalenie pęcherzyków z twardziną nerek, a 3 z izolowanym tętniczym nadciśnieniem płucnym z twardzinowym zaburzeniem czynności nerek ); 224 pacjentów nie miało żadnego z tych powikłań. (Ta ostatnia grupa została zdefiniowana jako mająca stwardnienie układowe bez udziału narządów wewnętrznych).
Pacjenci z twardziną układową zostali również zaklasyfikowani do trzech niepodzielnych podgrup autoprzeciwciał: 155 pacjentów miało przeciwciała przeciwko topoizomerazie I, 166 miało przeciwciała przeciw-mentromerowe, a 179 pacjentów nie miało żadnego z tych przeciwciał. (Bardziej szczegółowe informacje o grupie bez przeciwciał anty-topoizomerazą I lub antycentromer przedstawiono w Tabeli Dodatku Uzupełniającego). Specyficzności autoprzeciwciał określono standardowymi metodami, które opisano wcześniej.13,14 Częstość i typ zajętości narządu w obu grupach przedstawiono w tabeli 1.
Pisemną świadomą zgodę uzyskano od wszystkich podmiotów, a badanie zostało zatwierdzone przez komisję etyczną w Royal Free Hospital.
Identyfikacja wariantów sekwencji
Porównaliśmy sekwencje regionu promotora CTGF dostępne w bazie danych GenBank National Center for Biotechnology Information (www.ncbi.nlm.nih.gov/entrez/query.fcgi.db=nucleotide) i bezpośrednio zsekwencjonowano około kb sekwencji powyżej miejsce rozpoczęcia transkrypcji15 od 10 osób.
Sekwencje w miejscach polimorficznych (30 pz) analizowano pod kątem przypuszczalnych miejsc wiązania czynnika jądrowego przez poszukiwanie miejsc wiążących czynnik transkrypcji (TFBIND w tfbind.ims.u-tokyo.ac.jp). 16 Kilka pojedynczych nukleotydów polimorfizmy (SNP) o niskiej częstotliwości zostały wykryte i są teraz zdeponowane w bazie danych dbSNP banku GenBank
[patrz też: loa loa pasożyt, aparat słuchowy nfz, badanie nietolerancji pokarmowej z krwi ]