Glukokortykoidy plus N-acetylocysteina w alkoholowym zapaleniu watroby

Badanie Nguyena-Khaca i wsp. (Wydanie 10 listopada) ze starymi problemami spornymi dotyczącymi stosowania glikokortykosteroidów w alkoholowym zapaleniu wątroby. Spośród 8 referencji cytowanych na poparcie leczenia glikokortykoidami 2 stwierdzili, że terapia nie przynosiła żadnych korzyści.2,3 Ponadto 8 z 13 badań klinicznych opublikowanych po 1971 r. Wykazało, że terapia glukokortykoidem nie przynosi korzyści w porównaniu z placebo, chociaż 5 z nich sugerowało związek ze zmniejszoną śmiertelnością krótkoterminową.
Uzasadnienie leczenia alkoholowego zapalenia wątroby środkami przeciwzapalnymi jest łagodne. Nielogiczne jest hamowanie cytokin zamiast celowania w przypuszczalne patogeny, które je indukują. Continue reading „Glukokortykoidy plus N-acetylocysteina w alkoholowym zapaleniu watroby”

Stezenia bialek wiazacych witaminy D sklasyfikowane za pomoca spektrometrii masowej

Ponad 50% czarnych Amerykanów ma diagnozę niedoboru witaminy D, ale ich niskie stężenia 25-hydroksywitaminy D nie wydają się wiązać większego ryzyka złamań, jak to się dzieje u białych Amerykanów.1,2 Jedno możliwe wyjaśnienie tego różnica jest związana ze stężeniem wolnej i dostępnej biologicznie 25-hydroksywitaminy D. Równania stosowane do oszacowania tych stężeń obejmują ilości albuminy i białka wiążącego witaminę D w osoczu. W jednym z ostatnich badań przeprowadzonych przez Powe i wsp. [3] dotyczących dorosłych dorosłych zamieszkujących społeczność stwierdzono, że stężenia białka wiążącego witaminę D są niższe w przypadku czerni niż w białkach. W związku z tym ilości biodostępnej witaminy D u czarnych i białych były podobne, co potwierdza hipotezę, że czarne mają wystarczającą ilość biodostępnej witaminy D. Dwa główne polimorfizmy w genie kodującym białko wiążące witaminę D powodują powstanie trzech dominu jących haplotypów (Gc1s, Gc1f i Gc2); czarni są bardziej niż białymi nosicielami haplotypu Gc1f. Continue reading „Stezenia bialek wiazacych witaminy D sklasyfikowane za pomoca spektrometrii masowej”

Zrzucanie wirusa Ebola u bezobjawowej kobiety w ciazy

W Afryce Zachodniej trwa największa w historii epidemia Ebola (EVD), z ponad 11 100 zgonami spowodowanymi przez gatunki Zairów (Ebola wirusa Zair) Objawy to gorączka, ból głowy, ból ciała, nudności z wymiotami , biegunka, krwotok i objawy wstrząsu septycznego i niewydolności wielonarządowej. Uważa się, że przekazywanie odbywa się tylko poprzez kontakt z płynami ustrojowymi od pacjentów z objawami.2 Ryc. 1. Ryc. 1. Chronologiczny rozwój objawów życiowych, obciążenia wirusem oraz objawów i objawów u kobiety w ciąży z chorobą zakaźną eboli (EVD). Continue reading „Zrzucanie wirusa Ebola u bezobjawowej kobiety w ciazy”

Wyniki ciazy po operacji bariatrycznej

Johansson i in. (26 lutego) stwierdzono, że ciąże po operacjach bariatrycznych są związane ze zmniejszeniem ryzyka cukrzycy ciążowej i noworodków w wieku rozrodczym w porównaniu z ciążami kontrolnymi u otyłych kobiet. Śmiertelność okołoporodowa była jednak znacznie wyższa niż w ogólnej populacji szwedzkiej (1,7% w porównaniu z 0,4%) .2 Zarówno artykuł, jak i powiązane wydanie 3 nie wspominają o powikłaniach chirurgicznych jako o możliwym przyczynie. Zapalenia jelita cienkiego po operacji pomostowania żołądka mogą prowadzić do ciężkich powikłań matczynych i płodowych.4 W trwającym prospektywnym badaniu kohortowym (www.aurorastudy.org) 9 z 64 pacjentów w ciąży (14%) miało objawy żołądka lub jamy brzusznej, z 5 (8%) wymagające operacji. Jest prawdopodobne, że przyczyniło się to do zwiększenia wskaźnika przedwczesnego porodu i śmiertelności okołoporodowej w kohorcie szwedzkiej. Niestety, Johansson i jego współpracownicy nie zgłasza li się na temat położniczych i operacji podczas ciąży. Continue reading „Wyniki ciazy po operacji bariatrycznej”

Globalne skutki zdrowotne nadwagi i otyłości

width=1024

Badanie Global Burden of Disease (GBD), które jest teraz raportowane w czasopiśmie, stanowi zniechęcające przypomnienie, że globalna epidemia otyłości pogarsza się w większości części świata, a jej konsekwencje dotyczące zarówno zdrowia fizycznego, jak i zdrowia ekonomicznego pozostają złowieszcze.1 Badanie , w którym naukowcy zebrali dane z 195 krajów w celu modelowania trendów dotyczących nadwagi i otyłości oraz związanych z tym zachorowalności i śmiertelności, wykazali, że częstość występowania otyłości wzrosła ponad dwukrotnie od 1980 r. i wynosi obecnie 5% u dzieci i 12% u dorosłych – wyniki, które odzwierciedlają podobne globalne trendy w cukrzycy typu 2. Oprócz możliwego niedawnego plateau w zakresie występowania otyłości w krajach o wysokim dochodzie, rozpowszechnienie wzrosło we wszystkich innych warstwach socjodemograficznych. Po zachęcającej stronie, pomimo tego wzrostu częstości występowania, wpływ wysokiego wskaźnika masy ciała (BMI) na populację osób w podeszłym wieku z uwzględnieniem wieku i stopnia niepełnosprawności nie urósł, co sugeruje, że osoby otyłe są zdrowsze i żyją dłużej niż w poprzednich dekadach ze względu na lepszą opiekę i zarządzanie czynnikami ryzyka. Niestety, nawet ten sukces przynosi nowe obciążenia, ponieważ połączenie zwiększonej częstości występowania i zmniejszonej śmiertelności prowadzi do dłuższych lat spędzonych z otyłością i więcej czasu na rozwój szkodliwych współistniejących chorób, takich jak cukrzyca typu 2 i przewlekła choroba nerek.
Najbardziej niepokojące jest przybliżone potrojenie otyłości u młodzieży i młodych dorosłych rozwijających się krajów o średnim dochodzie, takich jak Chiny, Brazylia i Indonezja. Continue reading „Globalne skutki zdrowotne nadwagi i otyłości”

Możemy zrobić lepiej – polepszanie wyników w sytuacji kryzysowej AD 2

Niestety, nie zidentyfikowano żadnej korzyści z osocza, ale miano wirusa przeciw Ebola dla rekonwalescencji w osoczu było nieznane (chociaż następnie zgłoszono10), opieka środowiskowa pacjentów ewoluowała, a epidemia zakończyła się, gdy badanie trwało. Nadal nie wiemy, czy te zabiegi działają.8,10 Jednak niezwykle trudne jest przeprowadzanie randomizowanych, kontrolowanych prób w warunkach epidemii. Takie próby są logistycznie złożone, wymagają znacznej ilości czasu na rozpoczęcie prac i podnoszą złożone kwestie etyczne w kontekście szybko rozprzestrzeniającej się, wysoce śmiertelnej choroby. Ale zapewniają one najlepsze dane do leczenia. Próby są szczególnie trudne do zaplanowania i wykonania podczas epidemii, w której zmiana opieki środowiskowej ma potencjalną korzyść w odniesieniu do wyników. Trzy przykłady ilustrują wyzwania. Continue reading „Możemy zrobić lepiej – polepszanie wyników w sytuacji kryzysowej AD 2”

Rozpoznanie globalnego wpływu infekcji wirusem Zika podczas ciąży

W 2016 r. Rozpoznanie związku przyczynowego między zakażeniem wirusem Zika (ZIKV) podczas ciąży a poważnymi wadami wrodzonymi, w tym nieprawidłowościami mózgu i małogłowie, na zawsze zmieniło podejście do zdrowia publicznego tego wirusa1; potencjalne zagrożenie dla ciąży rozciąga się na mieszkańców i podróżnych do prawie 100 krajów i terytoriów, na których istnieje ciągłe ryzyko zakażenia za pomocą ZIKV (https://www.cc.cdc.gov/travel/page/zika-information). Wirus ten długo był endemiczny w wielu krajach w Afryce i Azji, ale doniesienia o chorobie ZIKV w tych warunkach były stosunkowo rzadkie.2 Częstość występowania zakażenia ZIKV w krajach, w których wirus jest endemiczny, jest nieznana, ale badania seroprewalencji sugerują zakres od mniej niż 1% do ponad 50% .2 Obecnie nie ma wystarczających informacji na temat odsetka kobiet w wieku rozrodczym, które są odporne przed ciążą, i odwrotnie, odsetek kobiet w ciąży, które są podatne, a także odsetek kobiet, które są zainfekowane podczas ciąży w tych warunkach, w których wirus jest endemiczny. Jednak ze świadomością teratogenności infekcji ZIKV podczas ciąży, pojawiły się opisy przypadków z krajów z endemiczną transmisją, takich jak Vietnam.3 Ponadto donoszono, że dwoje starszych dzieci w Stanach Zjednoczonych ma fenotyp zgodny z wrodzonym Zika. zespół; ich matki żyły w kraju z endemiczną transmisją ZIKV, miały objawy infekcji ZIKV w pierwszej połowie ciąży i miały laboratoryjne dowody wcześniejszej infekcji ZIKV w próbkach matek uzyskanych wiele lat po ciąży. 4 Gromadzące się dane sugerują, że w obszarach, w których jest ryzykiem zakażenia ZIKV, wirus od wielu lat działa teratogennie na ciąże, ale wpływ ten nie został rozpoznany. Continue reading „Rozpoznanie globalnego wpływu infekcji wirusem Zika podczas ciąży”

TRAF1-C5 jako locus ryzyka dla reumatoidalnego zapalenia stawów – badanie genomewidu ad 5

Panel A pokazuje porównanie rozkładów obserwowanych względem oczekiwanych wartości P generowanych przez analizę warstwową Cochrana-Mantela-Haenszela i skorygowanych o resztkową inflację za pomocą kontroli genomu. Czarne punkty danych reprezentują włączenie SNP z lokusu kompleksu głównego histokompatybilności (MHC); niebieskie punkty danych reprezentują wyłączenie MHC. Najważniejsze SNP inne niż MHC występują w PTPN22 i locus TRAF1-C5. Panel B pokazuje SNP wykreślone zgodnie z lokalizacją chromosomową, z wartościami -log10 P skorygowanymi za pomocą kontroli genomu. Niebieska pozioma linia wskazuje SNPs, które są znaczące na poziomie w genomewide (P = 5 × 10-8). Continue reading „TRAF1-C5 jako locus ryzyka dla reumatoidalnego zapalenia stawów – badanie genomewidu ad 5”

Wyniki w wieku 2 lat po wielokrotnych dawkach kortykosteroidów przedporodowych

Wcześniej donieśliśmy o wynikach randomizowanego, kontrolowanego badania, które wykazało, że powtarzane dawki kortykosteroidów przedporodowych zmniejszyły ryzyko wystąpienia zespołu zaburzeń oddechowych i poważnej choroby noworodkowej. Jednak dane nie były dostępne w odniesieniu do długoterminowych skutków tego leczenia. Metody
Kobiety, które otrzymały wstępny cykl leczenia kortykosteroidami 7 lub więcej dni wcześniej, zostały losowo przydzielone do wstrzyknięcia domięśniowego kortykosteroidu (11,4 mg betametazonu) lub placebo w postaci soli; dawkę powtarzano co tydzień, jeśli matka nadal była narażona na ryzyko przedwczesnego porodu, a czas trwania ciąży wynosił mniej niż 32 tygodnie. Ocenialiśmy przeżywalność wolną od poważnej niesprawności neurosensorycznej i wielkości ciała dzieci w wieku 2 lat z korektą.
Wyniki
Spośród 1085 dzieci, które żyły w wieku 2 lat, 1047 (96,5%) było ocenionych (521 poddanych działaniu kortykosteroidów powtarzanych i 526 wystawionych na działanie placebo). Continue reading „Wyniki w wieku 2 lat po wielokrotnych dawkach kortykosteroidów przedporodowych”

Wyniki w wieku 2 lat po wielokrotnych dawkach kortykosteroidów przedporodowych ad 5

Nie było znaczących różnic między grupami leczonymi w rozkładzie nasilenia niepełnosprawności neurosensorycznej, w dowolnym indywidualnym upośledzeniu neurosensorycznym (porażenie mózgowe, ślepota, głuchota i opóźnienie rozwoju) lub w połączonym wyniku śmierci lub dowolnej niepełnosprawności neurosensorycznej (Tabela 3). Średnie wyniki Psychomotorycznego Rozwoju i Mentalnego Wskaźnika Rozwoju nie różniły się istotnie pomiędzy grupami leczonymi (Tabela 3). Tabela 4. Tabela 4. Lista kontrolna zachowania dziecka zawiera ocenę 2 lat poprawionego wieku. Continue reading „Wyniki w wieku 2 lat po wielokrotnych dawkach kortykosteroidów przedporodowych ad 5”